Όταν βγήκαν "Τα τραγούδια της Χαρούλας" ήμουν 7 χρονών. Τότε είναι που θυμάμαι ότι ήξερα να διαβάζω. Το πικάπ στο σαλόνι. Καθόμουν στην πολυθρόνα και έπαιρνα τον δίσκο. Οι στίχοι των τραγουδιών γραμμένοι στο σαλόνι του εσώφυλλου. Εκεί έμαθα να αγαπάω αυτό το είδος τραγουδιού. Που έλεγε πράγματα που δεν καταλάβαινα καλά, αλλά που με έκαναν να κλαίω. Χατζιδάκι δεν είχα ακούσει σχεδόν καθόλου. Μόνο από τις ελληνικές ταινίες. Θεοδωράκη ελάχιστο. Κι αγάπησα πρώτη φορά δίσκο.
Και μετά ο Λοΐζος ερχόταν στην ζωή μου και με έβρισκε πάντα κάποια στιγμή που έμενε χαραγμένη στην μνήμη. Κι ό,τι μας μένει η μνήμη και το συναίσθημα. Κι αυτά μην τα χαρίσετε σε κανέναν
Αν θέλετε να στηρίξετε αυτά τα podcasts θα βρείτε λεπτομέρειες
εδώ
Η σειρά:
Τι να πω; - Χάρις Αλεξίου
Λίγα γαρούφαλλα - Μάνος Λοΐζος
Τσε - Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη Μαΐου - Αλκίνοος Ιωαννίδης
Νανούρισμα - Μαρίζα Κωχ
Χαράματα Ομόνοια - Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Σε πέντε ώρες ξημερώνει Κυριακή - Χάρις Αλεξίου
Χασάπικο (ορχηστικό) - Μάνος Λοΐζος (από το soundtrack της Ευδοκίας)
Έχω έναν καφενέ - Ελένη Τσαλιγοπούλου
Δε θα ξαναγαπήσω - Σωκράτης Μάλαμας
Πες που πώς γίνεται - Χάρις Αλεξίου
Κουτσή κιθάρα - Δήμητρα Γαλάνη
Μη με ρωτάς - Χρήστος Θηβαίος
Ο μέρμηγκας - Μάνος Λοΐζος
Σε ψάχνω - Μάνος Λοΐζος
Τίποτα δεν πάει χαμένο - Χάρις Αλεξίου, Σωκράτης Μάλαμας, Αλκίνοος Ιωαννίδης
Λίγα γαρούφαλλα - Γιάννης Χαρούλης