Thursday, April 30, 2009

Aurora Borealis



Σε θέλω πολύ . Aπόψε που όλα μικραίνουν και οι ώρες πεθαίνουν κοιτάζω το χρόνο να λιώνει. Να ρθεις να με βρεις γιατί όλα σε θέλουν. Σε θέλει κι η νύχτα σαν μέρα που λάμπει και φέρνει τον κόσμο ξανά. Να ρθείς να με βρείς. Γιατί δεν αντέχω ακόμα μιαν ώρα. Χαρά δεν ζητώ και ούτε λύπη αντέχω εσένα αν δεν έχω εδώ. Το εδώ, πουθενά. Το τώρα, ποτέ. Αν δεν έρθεις, κι η θάλασσα πλάνη, τα γέλια μας λάθος, κι οι φίλοι δεν ήταν κι οι δρόμοι στο τίποτα απόψε αν δεν έρθεις εδώ. Να 'ρθεις.

Y.Γ. Να έρχεσαι. Κι αν δεν έρχεσαι, θα έρχομαι. Για την χαρά. Την λύπη. Το εδώ. Το τώρα. Τη θάλασσα. Τα γέλια. Τους φίλους. Του δρόμους. Εκεί. Απόψε. Εδώ. Να έρχεσαι. Κι αν δεν έρχεσαι, θα έρχομαι.

2 comments:

renata said...

'Aurora Borealis'για εμάς είσαι εσύ, γιατί είσαι σπάνιος και ομορφαίνεις τον κόσμο μας.

Το Υ.Γ σου συμπληρώνει υπέροχα τους παραπάνω στίχους. 'Να έρχεσαι. Κι αν δεν έρχεσαι, θα έρχομαι'.

Jirashimosu said...

Βαλτός είσαι Παπαμιχάλη