Thursday, April 03, 2008

da te a te




Io lo so che non sono solo
το ξέρω, δεν είμαι μόνος
το ξέρω;
anche quando sono solo

ακόμα κι όταν είμαι μόνος

δεν είμαι;
io lo so che non sono solo
το ξέρω;
io lo so che non sono solo
anche quando sono solo
ακόμα κι όταν είμαι μόνος
το ξέρω, το ξέρω, το ξέρω, το ξέρω, το ξέρω

sotto un cielo di stelle e di satelliti
tra i colpevoli le vittime e i superstiti
un cane abbaia alla luna
un uomo guarda la sua mano
sembra quella di suo padre
quando da bambino
lo prendeva come niente e lo sollevava su
era bello il panorama visto dall'alto
si gettava sulle cose prima del pensiero
la sua mano era piccina ma afferrava il mondo intero
ora la citta e un film straniero senza sottotitoli

για όταν...
le scale da salire sono scivoli, scivoli, scivoli
il ghiaccio sulle cose

la tele dice che le strade son pericolose
η τηλεόραση λέει ότι οι δρόμοι είναι επικίνδυνοι
ma l'unico pericolo che sento veramente
μα ο μόνος κίνδυνος που αισθάνομαι πραγματικά
e quello di non riuscire a sentire niente
είναι να μην μπορώ να αισθάνομαι πια τίποτα
όλα τα χωρίς:
il profumo dei fiori l'odore della citta
το άρωμα των λουλουδιών, την μυρωδιά της πόλης
την αγάπη σου
il suono dei motorini il sapore della pizza
τον ήχο από τις μηχανές, την γεύση της pizza
την φωνή σου
le lacrime di una mamma le idee di uno studente
το δάκρυ μιας μαμάς, τις ιδέες ενός μαθητή
την αγκαλιά σου
gli incroci possibili in una piazza
τις πιθανές διασταυρώσεις σε μια πλατεία
το βλέμμα σου
di stare con le antenne alzate verso il cielo
το να μείνω με τις κερέες μου σηκωμένες προς τον ουρανό

io lo so che non sono solo
το ξέρω δεν είμαι μόνος
το ξέρω
io lo so che non sono solo
anche quando sono solo
ακόμα κι όταν είμαι μόνος
io lo so che non sono solo
e rido e piango e mi fondo con il cielo e con il fango
και γελάω και κλαίω
και πότε ταιριάζω με τον ουρανό, πότε με την λάσπη
io lo so che non sono solo
anche quando sono solo
io lo so che non sono solo
e rido e piango e mi fondo con il cielo e con il fango

la citta un film straniero senza sottotitoli
una pentola che cuoce pezzi di dialoghi
come stai quanto costa che ore sono
che succede che si dice chi ci crede
e allora ci si vede
ci si sente soli dalla parte del bersaglio
e diventi un appestato quando fai uno sbaglio
un cartello di sei metri dice tutto e intorno a te
ma ti guardi intorno e invece non c'e niente
un mondo vecchio che sta insieme solo grazie a quelli che
hanno ancora il coraggio di innamorarsi
e una musica che pompa sangue nelle vene
μια μουσική τρομπάρει αίμα στις φλέβες
σα δώρο
e che fa venire voglia di svegliarsi e di alzarsi
και σε κάνει να θέλεις να ξυπνήσεις, να σηκωθείς
μόνο που δεν είναι η σειρά μου
smettere di lamentarsi
να σταματήσεις την γκρίνια
να πάρω
che l'unico pericolo che senti veramente
και ο μοναδικός κίνδυνος που αισθάνεσαι πραγματικά
είναι να δώσω
e quello di non riuscire piu a sentire niente
είναι να μην μορείς να αισθάνεσαι τίποτα πια
di non riuscire piu a sentire niente
il battito di un cuore dentro al petto
la passione che fa crescere un progetto
l'appetito la sete l'evoluzione in atto
l'energia che si scatena in un contatto
την ενέργεια που απελευθερώνει μια επαφή

io lo so che non sono solo
anche quando sono solo
io lo so che non sono solo
e rido e piango e mi fondo con il cielo e con il fango
io lo so che non sono solo
anche quando sono solo
io lo so che nn sono solo
e rido e piango e mi fondo con il cielo e con il fango

e mi fondo con il cielo e con il fango

e mi fondo con il cielo e con il fango


5 comments:

Anonymous said...

Ένας φίλος λέει: "μόνος μου θα πεί:χωρίς εσένα..." Ώραία βρε Χρήστο, έφτασε στην καρδιά μου αυτό το τραγούδι και μ' άφησε ακόμα πιο μόνη. Το χάρηκες; Το ερώτημα τώρα που μου γεννήθηκε είναι: όταν εσύ έχεις να δώσεις αλλά ο άλλος απέναντι φοβάται και δεν φτάνεις στην ψυχη του ούτε δια ξηράς ούτε δια θαλάσσης, πως πας(μιλάω γενικά για σχέσεις αγάπης); Λες το "maybe" σου να με ξυπνήσει; Ομολογώ, πως δεν το 'χω αγοράει ακόμα...

Καλόν Απρίλη!!

Γ.Π.

Obzenia said...

'Την ενέργεια που απελευθερώνει μια επαφή'


Χρήστο
σ'ευχαριστω, που σε διαβάζω, που σε ακούω, που είσαι παρών.

σπόρος said...

Αυτή, η ίδια μουσική, που άκουσα χθες από το παιδί με την λίρα.
Γεμάτος από την απουσία σου...
Φορτωμένος με την ανυπομονησία των μεγάλων ταξιδιών...

Άρρωστη Ερινύς said...

Κι η μουσική τρομπάρει αίμα στις φλέβες μου και σκύβω μέσα μου και ξέρω, βλέπω. Δεν είμαι τίποτα κι είμαι τα πάντα. Ουρανός και λάσπη μαζί. φτάνει να είσαι εκεί. Για να μπορώ να νιώθω. Να μπορώ να είμαι ευτυχισμένη λάσπη.
Ζητάω πολλά;


Όμορφη εκπομπή χθες!
Ευχαριστώ..

Night Knight said...

Γ.Π.: το "maybe" απάντηση δεν θα σου δώσει. Αναρωτιέται κι αυτό. Που πάει να πει κι εγώ.

obzenia: εγώ ευχαριστώ για τα 3 πρώτα...

σπόρε: το άλλο το ξέρεις; "ποια ελπίδα σ' οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη...¨"

Άρρωστη Ερινύς: ευτυχισμένη λάσπη που να ταιριάζει με τον ουρανό. χμ. δεν ακούγεται κακό. Ξέρω εγώ. Ζητάς πολλά;