Wednesday, April 26, 2006

Μου και Α και Μου και Χου . Η Βαρκελώνη μου

Δεν είναι που η Βαρκελώνη μπορεί να σου σφηνώσει εικόνες που θα κουβαλάς μια ζωή, είναι που ο Μ. και η Α. ήταν εκεί, και δυσκόλεψαν τόσο την αναχώρηση. Και κυρίως ότι το γοητευτικότερο σ' αυτή τη ριμάδα τη ζωή, είναι οι άνθρωποι που θα μπουν στην ζωή σου. Όταν δεν θα τους περιμένεις.
Είμαι ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη που δεν ήξερε ότι η Sacrada Familia είναι κάμπριο; Ότι έχει τον ατελείωτο; Νόμιζα ότι μια ζωή την καθαρίζουν. Γι αυτό και έβλεπα μονίμως έναν γερανό από πάνω της.

Εντυπωσιακές ουρές έξω από την Pedrera. Ούτε στο Λούβρο δεν έχω στηθεί τόσο. Κι άλλη απορία. Είμαι ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη που δεν ήξερε ότι τον Gaudi τον πάτησε το τραμ;


Εδώ την απάντηση την ξέρω. Μάλλον είμαι ο μόνος άνθρωπος στον πλανήτη που έχει περισσότερες φωτογραφίες από το "Los Caracoles" απ' ότι από την Casa Battlo.

...και Sangria

O Χριστός Ανέστη. Επιτυχώς και φέτος. Και στην Βαρκελώνη. Μέσω Nova. Είχαμε να διαλέξουμε μεταξύ Ανάστασης στην Μητρόπολη με Χριστόδουλο και στο Πατριαρχείο με Βαρθολομαίο. Μεγαλεία. Τα ίδια έλεγαν. Αλλά στο Πατριαρχείο ήταν κατανυκτικότερα. Μετά φάγαμε. Όπως όλοι υποψιάζομαι. Ο Μ. μου υποσχέθηκε πρόγραμμα που σε 2 μήνες θα μου εξαφανίσει το στομάχι. Πως αμέ. Μόνο όταν έφευγα από Σικελία μετά από το Erasmus με θυμάμαι τόσο χάλια. Ούτε και η αγαπημένη Πράγα τα κατάφερε τα δάκρυα. Αλλά αυτά τα καταφέρνουν οι άνθρωποι. Που αφήνεις. Και δεν ξέρεις πότε ξανά. Η Alitalia έκανε τη δουλειά της. Μας πήγε μέχρι Μιλάνο. Αλλά από εκεί είχε μια δυσκολία. Τεχνικά προβλήματα τα είπαν. Αλλαγή αεροσκάφους. 9 εθελοντές εκτός πτήσης γιατί το καινούριο αεροσκάφος ήτο μικρότερο. Χλίδες. Και 5άστερο ξενοδοχείο. Και ατελείωτοι μπουφέδες. Και bonus για την επόμενη φορά που θα τους χρειαστούμε. Μόνο με Alitalia θα πετάω.

Μου και Α και Μου και Χου. Η Βαρκελώνη μου.

10 comments:

Rainman said...

Ζηλεύω φρικτά... :-(

Anna said...

Χαιρομαι που τα περασες καλα :)
Ουτε εγω ηξερα πως τον Gaudi τον πατησε τραμ! Και δεν εχω ιδεα ποιο ειναι το Los Caracoles, αξιζει τον κοπο να το ψαξω;

Ανδρομεδα said...

αχ αχ αχ!

Γαλάτης said...

Είσαι τυχερός που κατάφερες και την είδες. Εμένα με φιλοξένησε το καλοκαίρι του 2004 ένας παλιός μου συμμαθητής, ο οποίος τώρα είναι φοιτητής. Τα παιδιά όμως εκεί έκαναν φοιτητική ζωή, με λίγα λεφτά και πολύ... ύπνο και αν δεν "παταγα πόδι" μία μέρα πριν φύγουμε, ούτε καν το Καμπ Νου δεν θα είχαμε δει!

beatlus said...

Barcelona... Ονειρό μου από μικρό παιδί! Μετά τη Βενετία... Εχω ακούσει τόσες περιγραφές, που είναι σαν να έχω βρεθεί στη Barceloneta ισα με τρεις - τέσσερις φορές. Να φανταστείς ότι έχω φτάσει στο σημείο να έχω βοηθήσει και φίλους μου να πάνε. Ο γαλάτης μπορεί να το επιβεβαιώσει:-) Κι όλο λέω πως το επόμενο ταξίδι θα είναι εκεί... Κι όμως και την τελευταία -πρόσφατη- φορά πάλι άλλος ήταν ο προορισμός... Θυμάσαι που ζήτησα το "Englishman in New York"?:-) Και όλο πάει στο νου μου η σκηνή του "Todo sobre mi Madre" με τις πρώτες εικόνες μέσα στην πόλη, όπου πέφτει και το Tajabone με τον Ismael Lo. Μαγεία... Ταξίδι από μόνο του. Ισως, τώρα που το λες... Ισως και να μην είμαι ακόμη έτοιμος... Γιατί με βλέπω και εμένα, όταν δεήσω, δύσκολο αποχαιρετισμό να έχω...:-) Πως είναι το αντίο στα καταλανικά?

The one thing won't cancel the other... said...

wow!
great pics Knight!
Happy after Easter / pre May 1st Season!

Night Knight said...

rainman είδες που σε άκουσα; Έφαγα και crema catalana...

Βρε anna εγώ το βρήκα μαγικό το los caracoles, αλλά εγώ ήμουν τουρίστας. Να το ψάξεις. Είναι σε μια κάθετη της Rambla.

Ανδρομέδα και βαχ θα πρόσθετα

Γαλάτη αν είδες Καμπ Νου μη μιλάς καθόλου.

Beatlus πολύ στη σφαίρα του ονείρου μας παίζεις τελευταία.

one-other. Thanx!

Night Knight said...
This comment has been removed by a blog administrator.
global said...

Σε πεθύμησα.
Μ΄αρέσει να περνάτε καλά.
Σμουτς.

sunrise said...

Αχχχχ!!! Η Μπαρθελώνα μου, που λένε κι οι Ισπανοι!!!
Πήγα φέτος κι ερωτεύτηκα ένα πίνακα του Πικάσο, χώρια τα συντριβάνια...
Ο πίνακας: απ' τη μια πλευρά ένας άντρα με σκιά δέντρου, κι απ' την αριστερή πλευρά, δέντρα με σκιές ανθρώπων..
Τα συμπεράσματα δικά σας!
Καλά για το φλαμέγκο, δε μιλώ. Απλά θυμάμαι και μπερδέυομαι ακόμα στο ρυθμό του!

Ώρα καλή!